بر بندگان * 52 - سيرت و عادت قوم تو - يا محمّد در آزردن ترا - چون سيرت و عادت كسهاى فرعون است وا پيغامبر ايشان و آن كسهاى كه از پيش ايشان بودند از كافران وا پيغامبران ايشان ، وى ستور « 1 » شدند بنگرويدند بآيتهاى كتاب خداى ، پس بگرفت ايشان را به عذاب خداى - بمكافات گناهان ايشان - حقّا كه خداى نيرومند است بگرفتن گناه كار و بنصرت كردن دوستان ، سخت عقوبت است دشمنان را * 53 - آن عقوبت از بهر آنست كه خداى عزّ و جلّ نبودست بگرداننده هرگز نعمتى را كه منّت نهاده بوده بدان نعمت دينى و دنيايى بر گروهى تا خود بگردانيدند ايشان را آن نعمت - كه ايشان را بودست بشكر ناكردن ، و گويند آنچه بتنهاى ايشان بود گزاردن آن و واجب بود بر ايشان - و حقّا كه خدايست شنواى دانا به حال بندگان [ و ] معاملت كافران با تو « 2 » * 54 - همچون معاملت و عادت كسهاى فرعون است با موسى و انكسها كه از پيش ايشان بودند وا پيغامبران ايشان ، بدروغ داشتند بحقّى آيتهاى كتاب خداوند ايشان ، « 3 » به زودى هلاك كرديم ايشان را بگناهان ايشان ، و در آب كشتيم كسهاى فرعون را وا فرعون گردن كش و همكنان كه ياد كرديم آن كافران بودند ستمكاران بكفر و شرك * « 4 »

--> ( 1 ) - شايد « مى ستوه » . ( 2 ) - آنست بدانكه خداى نباشد كه بگرداند نعمتى را كه نعمت كرد آن را بر گروهى تا بگردانند آنچه بتنهاى ايشان باشد كه خداى شنواست و دانا . ( خ ) ( 3 ) - بدروغ داشتند بحجتهاى خداوندشان . ( خ ) - بدروغ داشتند آيتهاى خداوندشان ( نا ) ( 4 ) - و بكشتيم به آب اندر يعنى غوطه داديم مردمان فرعون و همه بودند بيدادگران . ( صو ) - و غرقه كرديم گروه فرعون را و همه بودند كه ستمكار بودند . ( خ )